In 1976 hadden twee jonge mannen, Steve Jobs en Steve Wozniak, geld nodig om computers te bouwen. Een voormalig topman van Intel, Mike Markkula, schreef een cheque uit van $250.000. Dat was durfkapitaal. Het is geld dat wordt geïnvesteerd in jonge bedrijven met een groot groeipotentieel, in ruil voor aandelen. De investeerders zijn geen banken. Ze willen geen rente. Ze willen een deel van het bedrijf en ze willen dat het snel groeit.

Durfkapitaalbedrijven halen geld op bij pensioenfondsen, stichtingen en vermogende particulieren. Ze investeren in startups die tien keer het geïnvesteerde bedrag kunnen opleveren. De meeste zullen mislukken. De weinige winnaars moeten de verliezen dekken. Deze machtswet bepaalt alles. Een durfkapitalist zal een solide bedrijf afwijzen dat in waarde zou kunnen verdubbelen. Hij is niet op zoek naar een solide bedrijf, maar naar een explosieve groei.

Fasen van financiering

• Seed: eerste geld, vaak voor productontwikkeling.
• Serie A: bewezen succes, team opschalen.
• Serie B en verder: expansie, nieuwe markten, overnames.
• Exit: beursgang of overname, wanneer investeerders worden uitbetaald.

Venture capital heeft Silicon Valley groot gemaakt. Het financiert ook biotech, fintech en schone energie. Het model is niet voor elk bedrijf geschikt. Een restaurant of een consultancybureau zal nooit venture capital aantrekken. En dat is prima. Verschillende bedrijven hebben verschillende financieringsbehoeften.