Een audit is een officiële inspectie van de financiële administratie. Een onafhankelijke accountant onderzoekt de boekhouding van een bedrijf om te controleren of deze correct is en voldoet aan de boekhoudkundige standaarden. De accountant geeft een oordeel. Een goedkeurend oordeel houdt in dat de jaarrekening een getrouw beeld geeft. Een oordeel met beperkingen wijst op problemen. Een afwijzend oordeel houdt in dat de jaarrekening misleidend is.

Audits dienen verschillende doelgroepen. Aandeelhouders vertrouwen erop dat ze het management vertrouwen. Toezichthouders eisen audits van beursgenoteerde bedrijven. Kredietverstrekkers gebruiken ze om de kredietwaardigheid te beoordelen. Belastingdiensten voeren hun eigen audits uit om de naleving te controleren. Interne audits, uitgevoerd door werknemers van het bedrijf, controleren de controles en processen in plaats van de financiële overzichten.

Het werk is gedetailleerd en vaak tijdrovend. Auditors nemen steekproeven van transacties, bevestigen saldi met banken en klanten en testen interne controles. Ze zoeken naar fraude, fouten en onjuistheden. Het Enron-schandaal van 2001 bracht aan het licht hoe auditors problemen kunnen missen of negeren, vooral wanneer ze ook advieskosten ontvangen. Hervormingen volgden, waarbij audit in veel gevallen werd gescheiden van advieswerk. Audits zijn geen garanties. Ze bieden redelijke zekerheid, en dat onderscheid is belangrijk.

Veelvoorkomende typen

• Externe audit
• Interne audit
• Belastingcontrole
• Forensische audit
• Nalevingsaudit