Arbitragewinsten worden behaald door prijsverschillen van hetzelfde actief op verschillende markten. Je koopt laag op de ene plek en verkoopt hoog op de andere. De transactie is theoretisch risicovrij omdat het actief identiek is. In de praktijk bestaan ​​er echter risico's: vertragingen bij de uitvoering, valutaschommelingen en de kans dat het prijsverschil verdwijnt voordat je de transactie hebt afgerond. Pure arbitrage is zeldzaam en van korte duur.

Voorbeelden zijn er genoeg. Een aandeel wordt op de ene beurs verhandeld voor $100 en op de andere voor $100,50. Een handelaar koopt op de eerste beurs en verkoopt op de tweede, waardoor hij het verschil in zijn zak steekt. Valuta-arbitrage maakt gebruik van wisselkoersverschillen tussen banken. Cryptomarkten, die gefragmenteerd en minder efficiënt zijn, hebben veel mogelijkheden geboden. Bij arbitrage met converteerbare obligaties wordt een obligatie gekoppeld aan het onderliggende aandeel.

Arbitrage heeft een doel. Het dwingt prijzen naar elkaar toe. Wanneer handelaren een prijsverschil benutten, kopen ze het goedkope actief en verkopen ze het dure, waardoor de prijzen dichter bij elkaar komen. Dit proces, arbitrage genaamd, maakt markten efficiënter. De winst gaat naar degenen die het prijsverschil als eerste zien en het snelst handelen. Snelheid en technologie zijn belangrijker dan inzicht in moderne arbitrage.

Veelvoorkomende typen

• Pure arbitrage
• Statistische arbitrage
• Converteerbare obligatie-arbitrage
• Valuta-arbitrage
• Crypto arbitrage