De ozonlaag is een band van ozongas in de stratosfeer, op ongeveer 15 tot 35 kilometer boven het aardoppervlak. Deze laag absorbeert het grootste deel van de ultraviolette straling van de zon. Zonder de ozonlaag zou leven op land onmogelijk zijn. De laag is dun. Als deze onder de druk van het aardoppervlak zou worden samengedrukt, zou de laag slechts enkele millimeters dik zijn.

Ozon ontstaat wanneer ultraviolet licht zuurstofmoleculen splitst. De vrijgekomen atomen combineren zich met andere zuurstofmoleculen om ozon te vormen. Dit proces is continu. Ozon wordt ook op natuurlijke wijze afgebroken door reacties met stikstof- en waterstofverbindingen. Het evenwicht zorgt ervoor dat de concentraties constant blijven.

Door de mens gemaakte chemicaliën werd dat evenwicht verstoord. Chloorfluorkoolwaterstoffen en soortgelijke verbindingen brachten chloor en broom vrij, die de ozonlaag sneller afbraken dan deze zich kon vormen. Het Montrealprotocol maakte een einde aan het gebruik van deze chemicaliën. De ozonlaag herstelt zich nu. Wetenschappers houden de ozonlaag in de gaten met behulp van satellieten en grondstations. De ozonlaag blijft een wereldwijd gemeenschappelijk goed dat voortdurende bescherming vereist.

Kernfeiten

• Gelegen in de stratosfeer
• Absorbeert ultraviolette straling.
• Vormt zich en breekt voortdurend af
• Beschadigd door CFK's en halonen
• Herstel in het kader van het Montrealprotocol