Hyperbole is een opzettelijke overdrijving ter benadrukking of om een ​​bepaald effect te bereiken. De uitspraak moet niet letterlijk worden opgevat.

"Ik heb het je al een miljoen keer gezegd" geeft geen letterlijk aantal weer; het drukt frustratie uit. Liefdespoëzie beweert dat de ogen van een geliefde de zon overtreffen; sterke verhalen rekken gebeurtenissen uit tot voorbij alle mogelijkheden. Hyperbool kan komisch, hartstochtelijk of minachtend zijn, afhankelijk van de context. Het werkt omdat het publiek de overdrijving herkent en deze vertaalt naar een versterkte versie van de waarheid.

Overmatig gebruik van hyperbolen verliest aan kracht en kan een spreker onbetrouwbaar of kinderachtig doen overkomen. Spaarzaam en creatief gebruikt, geeft het de taal juist energie. In de retorica en literatuur vormt het, samen met andere stijlfiguren, een manier om meer te zeggen dan een letterlijke uitspraak toelaat. Kinderen gebruiken het van nature; ervaren schrijvers weten die energie met meer beheersing terug te winnen.

Wanneer taal de waarheid verdraait om een ​​punt te maken, spreken we van hyperbolisch taalgebruik.