Een batterij slaat chemische energie op en geeft deze op aanvraag af als elektriciteit. Binnenin bevinden zich twee elektroden in een elektrolyt. Chemische reacties duwen elektronen van de ene kant naar de andere via een extern circuit. Deze elektronenstroom is de stroom die een telefoon, een auto of een elektriciteitsnet van stroom voorziet.

Batterijen zijn er in vele soorten en maten. Lithium-ionbatterijen domineren de consumentenelektronica en elektrische voertuigen. Loodzuurbatterijen worden nog steeds gebruikt om de meeste benzineauto's te starten. Flow-accu's slaan grote hoeveelheden energie op voor het elektriciteitsnet. Natrium-ion- en solid-state-batterijen zijn in opkomst en beloven lagere kosten of een hogere veiligheid.

Belangrijke meetwaarden zijn cruciaal. Energiedichtheid bepaalt hoeveel energie een batterij per kilogram kan opslaan. Vermogensdichtheid bepaalt hoe snel de batterij kan ontladen. De levensduur bepaalt hoe vaak de batterij kan worden opgeladen. De kosten per kilowattuur zijn bepalend voor de acceptatie. Ingenieurs wegen deze factoren tegen elkaar af, afhankelijk van de toepassing. Een telefoon moet licht van gewicht zijn. Een batterij voor het elektriciteitsnet moet duurzaam en goedkoop zijn.

Veelvoorkomende typen

• Lithium-ion
• Loodzuur
• Nikkel-metaalhydride
• Flowbatterijen
• Vaste stof (opkomend)