Een smaakmaker is een substantie, zoals saus of kruiden, die aan eten wordt toegevoegd om de smaak te verbeteren. Het is geen hoofdingrediënt, maar een finishing touch. Ketchup, mosterd, mayonaise, hete saus, sojasaus, azijn en zout zijn allemaal smaakmakers. Ze worden aan tafel of in de keuken toegevoegd. Ze versterken de smaak van het eten, maar bepalen niet de essentie ervan. De smaakmaker is het accessoire, het eten zelf is de essentie. De smaakmaker is de interpunctie. Het voegt nadruk toe, nuance, pit, zuur, zout, vet en smaak. De smaakmaker is klein, maar heeft een groot effect.

Specerijen en smaakmakers bestaan ​​in vele vormen. Sommige zijn vloeibaar, zoals sojasaus en azijn. Sommige zijn dik, zoals ketchup en mosterd. Sommige zijn droog, zoals zout en peper. Sommige zijn gefermenteerd, zoals vissaus en chilisaus. Sommige zijn vers, zoals salsa en pesto. Sommige zijn gerijpt, zoals balsamicoazijn en Worcestershiresaus. Elk heeft zijn eigen geschiedenis en zijn eigen gebruik. Ketchup is Amerikaans. Mosterd is Frans. Sojasaus is Chinees. Vissaus is Zuidoost-Aziatisch. De specerij is een venster op de keuken. Het vertelt je waar het eten vandaan komt. Het vertelt je hoe het gegeten wordt. Het vertelt je wat de kok belangrijk vindt.

Specerijen en sauzen zijn persoonlijk. De één doet ketchup op zijn eieren. De ander doet overal hete saus op. De één eet friet met mayonaise. De ander eet het met azijn. De keuze voor een specerij of saus is een kwestie van smaak. Het is een voorkeur. Het is een kenmerk. De kok zorgt voor het eten. De eter voor de specerij of saus. De maaltijd is een samenwerking. De specerij of saus is de onderhandeling. Het is het laatste woord. Het is de smaak die blijft hangen. De specerij of saus is klein. Het is niet de maaltijd zelf. Maar het kan de maaltijd maken. Het kan de maaltijd breken. Dat is de kracht van het kleine. Dat is de kracht van de specerij of saus.