Een stamcel is een ongedifferentieerde cel die zich kan delen en zich kan ontwikkelen tot gespecialiseerde celtypen. Het is de grondstof van het lichaam. Embryonale stamcellen kunnen zich ontwikkelen tot elk celtype. Volwassen stamcellen zijn beperkter en produceren meestal de celtypen van het weefsel waarin ze zich bevinden. Geïnduceerde pluripotente stamcellen zijn volwassen cellen die zijn geherprogrammeerd om zich te gedragen als embryonale stamcellen. Elk type heeft verschillende eigenschappen en toepassingen.

Stamcellen worden gekenmerkt door twee eigenschappen. Zelfvernieuwing betekent dat ze zich kunnen delen om meer stamcellen te produceren. Potentie betekent dat ze zich kunnen differentiëren tot andere celtypen. Embryonale stamcellen zijn pluripotent, wat betekent dat ze zich kunnen ontwikkelen tot elke cel in het lichaam. Volwassen stamcellen zijn multipotent en produceren een beperkt aantal celtypen. Hematopoëtische stamcellen in het beenmerg produceren alle bloedcellen. Mesenchymale stamcellen produceren bot, kraakbeen en vet.

Stamcellen worden in de geneeskunde gebruikt. Beenmergtransplantaties genezen leukemieën en lymfomen. Stamceltherapieën worden ontwikkeld voor diabetes, de ziekte van Parkinson, ruggenmergletsel en hartfalen. Ze worden ook gebruikt in onderzoek naar ontwikkeling en ziekte, en bij het testen van geneesmiddelen op toxiciteit.

Het vakgebied is niet zonder controverse. Onderzoek met embryonale stamcellen roept ethische vragen op over de vernietiging van embryo's. Geïnduceerde pluripotente stamcellen vermijden dat probleem, maar kunnen andere risico's met zich meebrengen. De wetenschap ontwikkelt zich en het ethische debat gaat door.