Sprinkhanen zijn kauwende insecten met grote achterpoten, gemaakt om te springen. De meeste soorten zijn ongevaarlijk, maar een paar kunnen een veld in een paar dagen kaalvreten. Het ergst zijn de treksprinkhanen, die hun gedrag veranderen wanneer ze dicht op elkaar staan ​​en zwermen vormen die de hemel verduisteren.

De uitbraken zijn gekoppeld aan het weer. Warme, droge lentes bevorderen de overleving, en droogte zorgt ervoor dat de vegetatie zich concentreert in plekken waar de sprinkhanen zich verzamelen. De woestijnsprinkhaan, die zich voortplant in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, wordt door de FAO in de gaten gehouden omdat één enkele zwerm in één dag evenveel graan kan opeten als een kleine stad.

Bedieningsopties

• Biologisch: Nosema locustae en schimmelpathogenen
• Natuurlijke vijanden: vogels, hagedissen, parasitaire vliegen
• Chemische middelen: insecticiden die worden gebruikt bij uitbraken.
• Culturele maatregelen: bodembewerking en gewasdiversificatie om het aantal eierlegplaatsen te verminderen.

Sprinkhanen dienen ook als voedsel voor wilde dieren en helpen bij de kringloop van voedingsstoffen in graslanden. Het doel is zelden uitroeiing, maar eerder het aantal onder een niveau houden waarop gewassen niet meer schade oplopen.