Trek je de stuurknuppel naar achteren, dan gaat de neus omhoog. Duw je hem naar voren, dan zakt hij. Die hoogteregeling komt van het hoogteroer, een scharnierend oppervlak op de horizontale stabilisator aan de achterkant van het vliegtuig.

Door het hoogteroer te bewegen, verandert de liftkracht van het staartvlak. Als je het omhoog beweegt, wordt het staartvlak naar beneden gedrukt en komt de neus omhoog. Als je het omlaag beweegt, komt het staartvlak omhoog en komt de neus omlaag. De vleugel zorgt voor de lift, maar het staartvlak bepaalt de hoek.

Variaties in ontwerp

• Conventionele liften op de horizontale stabilisator
• Stabilisatoren die het gehele staartoppervlak bewegen
• Elevons die stamp- en rolbewegingen combineren op staartloze vliegtuigen
• Canards vooraan die een vergelijkbare rol vervullen

De controle over het hoogteroer neemt af bij lage snelheden en op grote hoogte. Ontwerpers dimensioneren het hoogteroer zodanig dat het effectief blijft bij de laagste naderingssnelheid met een volledig beladen vliegtuig.