Halüsinojenler, algıyı, düşünceyi ve ruh halini bozan, genellikle karşılık gelen dış uyaranları olmayan duyusal deneyimler üreten ilaçlardır. Zaman, benlik ve gerçeklik algısını değiştirebilirler.

LSD, psilosibin ve meskalin gibi klasik halüsinojenler öncelikle belirli serotonin reseptörlerinde agonist görevi görürler. Etkileri arasında canlı görsel imgeler, yoğunlaşmış renkler, sinestezi benzeri duyuların karışması ve duygusal ve felsefi bakış açısında derin değişiklikler bulunur. PCP ve ketamin gibi disosiyatif ilaçlar glutamat sistemleri üzerinde etki eder ve bedenden kopma hissi yaratabilir. Esrar ise sınırda bir kategoriye girer; yüksek dozlarda hafif halüsinojenik etkiler yaratabilir.

Deneyimler oldukça değişkendir ve doza, deneyime ve ortama bağlıdır. Olumsuz reaksiyonlar arasında anksiyete, paranoya ve nadiren uzun süreli psikotik benzeri durumlar yer alır. Bazı halüsinojenler, dikkatlice kontrol edilen protokollerle depresyon, anksiyete ve bağımlılık açısından klinik araştırmalar altındadır. Eğlence amaçlı kullanım, maddeye ve bireysel hassasiyete göre değişen yasal ve psikolojik riskler taşır.

Halüsinojenler, beyin ile beynin inşa ettiği dünya arasındaki ilişkiyi geçici olarak yeniden yazarlar.