Dijital öncesi dönemde fotoğrafçılar çalışmalarını kontak baskı yöntemiyle incelerlerdi. Bir film rulosu şeritler halinde kesilir ve doğrudan fotoğraf kağıdının üzerine yerleştirilirdi. Işık negatiflerden geçer ve kağıt banyo edilerek küçük pozitif görüntülerden oluşan bir ızgara oluşturulurdu. Kontak baskı yöntemi, rulodaki her kareyi sırayla, bir bakışta gösterirdi. Düzenleme, karşılaştırma ve ruloda ne olduğunu hatırlama için bir araçtı.

Fotoğrafçılar, basılmaya değer kareleri işaretlemek için yağlı kalemler kullanırlardı. Bir eğik çizgi "belki" anlamına gelirdi, bir daire ise "evet" anlamına gelirdi. Kontak sayfası ilk düzenlemeydi. Çekimdeki kalıpları, hataları ve beklenmedik başarıları ortaya çıkarırdı. Bazı fotoğrafçılar kontak sayfalarını başlı başına birer sanat eseri olarak ele alırlardı. Fotoğrafçının seçimleri, sıralama, işaretler, hepsi kaydın bir parçası haline gelirdi. Günümüzde dijital fotoğrafçılar, kontak sayfaları veya prova sayfaları olarak adlandırılan benzer ızgaralar oluşturmak için yazılım kullanıyorlar. Prensip aynı: her şeyi bir kerede görün, sonra neyin dikkat çekmeye değer olduğuna karar verin.

İletişim sayfaları neden önemlidir?

• Genel Bakış. Çekimin tamamına bir bakışta göz atın.
• Karşılaştırma. Benzer çerçeveleri yan yana karşılaştırın.
• Düzenleme. Saklanacakları işaretleyin, geri kalanları atın.
• Arşiv. Nelerin ne zaman çekildiğinin kaydı.

İletişim sayfaları, ekranda gezinmekten daha yavaştır. Bu yavaşlık, değerlerinin bir parçasıdır.