Vóór het digitale tijdperk bekeken fotografen hun werk op een contactvel. Een filmrol werd in stroken geknipt en direct op fotopapier gelegd. Licht viel door de negatieven en het papier werd ontwikkeld, waardoor een raster van kleine positieve beelden ontstond. Het contactvel toonde in één oogopslag elk frame op de rol, in de juiste volgorde. Het was een hulpmiddel voor het bewerken, vergelijken en onthouden van wat er op de rol stond.

Fotografen gebruikten vetkrijt om de frames te markeren die de moeite waard waren om af te drukken. Een schuine streep betekende 'misschien'. Een cirkel betekende 'ja'. Het contactvel was de eerste bewerking. Het onthulde patronen in een fotosessie, fouten en onverwachte successen. Sommige fotografen beschouwden contactvellen als kunstwerken op zich. De keuzes van de fotograaf, de volgorde, de markeringen, alles werd onderdeel van de registratie. Tegenwoordig gebruiken digitale fotografen software om vergelijkbare rasters te maken, contactvellen of proefvellen genoemd. Het principe is hetzelfde: bekijk alles in één oogopslag en beslis vervolgens wat aandacht verdient.

Waarom contactvellen belangrijk zijn

• Overzicht. Bekijk de hele fotoshoot in één oogopslag.
• Vergelijking. Vergelijk vergelijkbare frames naast elkaar.
• Editing. Markeer de foto's die je wilt bewaren en gooi de rest weg.
• Archive. Een overzicht van wat er is gefilmd en wanneer.

Contactbladen laden trager dan scrollen door een scherm. Die traagheid maakt ze juist waardevol.