İkna, iki bin yıldan fazla bir süredir bir sanat olarak incelenmektedir. Retorik de bu sanattır; bir kitleyi bilgilendirmek, ikna etmek veya etkilemek için dilin bilinçli kullanımıdır. Klasik retorik, iknanın mevcut araçlarını analiz etmiştir: ethos (karakter), pathos (duygu) ve logos (akıl). Modern retorik ise bu analizi görsel ve dijital medyaya da genişletmiştir.

Retorik beceri, siyasi konuşmalarda, hukuki tartışmalarda, reklamlarda ve günlük konuşmalarda karşımıza çıkar. Kelime seçimi, fikirlerin düzenlenmesi, mecazların kullanımı ve üslubun dinleyici kitlesine ve duruma uyarlanmasını içerir. Retorik teknikleri bilmek, hem mesaj üreticilerine hem de tüketicilerine yardımcı olur: Üreticiler daha etkili iletişim kurarken, tüketiciler de nasıl etkilendiklerini anlarlar.

Retorik bazen sadece bir manipülasyon olarak şüpheyle karşılanır. Oysa alternatif, retoriğin yokluğu değil, sorgulanmamış retoriktir. Dilin sosyal bağlamlarda nasıl işlediğine dair net bir düşünce, pratik ve entelektüel bir gereklilik olmaya devam etmektedir. Retorik çalışması, hem eleştiri hem de ustalık için araçlar sunmaya devam etmektedir.