Perswazja jest badana jako sztuka od ponad dwóch tysięcy lat. Retoryka jest właśnie tą sztuką – świadomym użyciem języka w celu informowania, przekonywania lub poruszania odbiorców. Retoryka klasyczna analizowała dostępne środki perswazji: ethos (charakter), pathos (emocje) i logos (rozum). Współczesna retoryka rozszerza tę analizę również na media wizualne i cyfrowe.

Umiejętności retoryczne pojawiają się w przemówieniach politycznych, argumentach prawnych, reklamach i codziennych rozmowach. Obejmują one dobór słów, układ myśli, użycie figur retorycznych oraz dostosowanie stylu do odbiorców i okazji. Znajomość technik retorycznych pomaga zarówno nadawcom, jak i odbiorcom przekazów: pierwszym komunikować się skuteczniej, drugim rozpoznawać wpływ, jaki na nich wywierają.

Retoryka bywa czasem postrzegana z podejrzliwością jako zwykła manipulacja. Alternatywą nie jest jednak brak retoryki, lecz retoryka niesprawdzona. Jasne myślenie o tym, jak język funkcjonuje w kontekstach społecznych, pozostaje praktyczną i intelektualną koniecznością. Badanie retoryki wciąż oferuje narzędzia zarówno do krytyki, jak i do doskonalenia warsztatu.