Deneyim, başınıza gelenler ve bunların nasıl hissettirdiğidir. Algı, duygu, düşünce ve eylemi içerir. Hayatınızı oluşturan bilinç akışıdır. Filozoflar, deneyimin bilginin temeli olup olmadığını, güvenilir olup olmadığını ve özel mi yoksa paylaşılan mı olduğunu sorgulamışlardır. Ampiristler, bilginin deneyimle başladığını söyler. Rasyonalistler ise aklın, deneyimin kavrayamadığı gerçekleri kavrayabileceğini söyler. Kant, deneyimin zihnin getirdiği kategorilerle yapılandırıldığını savunarak bunları sentezlemeye çalışmıştır.

Fenomenologlar deneyimin yapısını inceler. Husserl, deneyimin her zaman bir şeyin deneyimi olduğu gerçeğini, yani niyetliliği analiz etti. Merleau-Ponty, deneyimin aracı olarak yaşanmış bedeni vurguladı. William James, saçakları ve geçişleriyle bilinç akışını tanımladı. Doğu felsefesinde deneyim, genellikle meditasyon ve iç gözlemin odak noktasıdır. Deneyimin öznel mi yoksa nesnel mi, özel mi yoksa kamusal mı olduğu sorusu merkezi bir öneme sahiptir. Nagel'in "Bir Yarasa Olmak Nasıl Bir Şeydir?" adlı denemesi, öznel deneyimin nesnel tanımlamayla tam olarak yakalanamayacağını savundu. Bu boşluk, bilincin zor problemidir.

Deneyimin boyutları

• Algısal. Görme, işitme, dokunma, tatma, koklama.
• Duygusal. Korku, sevinç, öfke, sevgi.
• Bilişsel. Düşünme, hatırlama, hayal etme.
• Bedensel. Hareket, denge, acı, zevk.

Deneyim, hem felsefenin başlangıç ​​noktası hem de en zor sorunlarından biridir.