Doświadczenie to to, co ci się przytrafia i jak to odczuwasz. Obejmuje ono percepcję, emocje, myśli i działania. To strumień świadomości, który tworzy twoje życie. Filozofowie zastanawiali się, czy doświadczenie jest fundamentem wiedzy, czy można mu zaufać i czy jest prywatne, czy wspólne. Empiryści twierdzą, że wiedza zaczyna się od doświadczenia. Racjonaliści twierdzą, że rozum potrafi pojąć prawdy, których doświadczenie nie potrafi. Kant próbował je zsyntetyzować, argumentując, że doświadczenie jest ustrukturyzowane przez kategorie, które umysł mu przynosi.

Fenomenolodzy badają strukturę doświadczenia. Husserl analizował intencjonalność, fakt, że doświadczenie jest zawsze doświadczeniem czegoś. Merleau-Ponty podkreślał, że żywe ciało jest medium doświadczenia. William James opisywał strumień świadomości, z jego obrzeżami i przejściami. W filozofii Wschodu doświadczenie jest często przedmiotem medytacji i introspekcji. Pytanie o to, czy doświadczenie jest subiektywne czy obiektywne, prywatne czy publiczne, pozostaje centralne. Esej Nagela „Jak to jest być nietoperzem?” dowodził, że subiektywnego doświadczenia nie da się w pełni uchwycić obiektywnym opisem. Ta luka stanowi trudny problem świadomości.

Wymiary doświadczenia

• Perceptual. Wzrok, dźwięk, dotyk, smak, zapach.
• Emocjonalne. Strach, radość, złość, miłość.
• Cognitive. Myślenie, pamiętanie, wyobrażanie sobie.
• Ciało. Ruch, równowaga, ból, przyjemność.

Doświadczenie jest punktem wyjścia filozofii i jednocześnie jednym z jej najtrudniejszych problemów.