Ervaring is wat je overkomt en hoe het voelt. Het omvat waarneming, emotie, gedachten en handelingen. Het is de stroom van bewustzijn die je leven vormt. Filosofen hebben zich afgevraagd of ervaring de basis van kennis is, of we erop kunnen vertrouwen en of het een privé- of gedeelde ervaring is. Empiristen zeggen dat kennis begint met ervaring. Rationalisten zeggen dat de rede waarheden kan bevatten die de ervaring niet kan bevatten. Kant probeerde ze te synthetiseren door te stellen dat ervaring gestructureerd wordt door categorieën die de geest eraan toevoegt.

Fenomenologen bestuderen de structuur van ervaring. Husserl analyseerde intentionaliteit, het feit dat ervaring altijd een ervaring van iets is. Merleau-Ponty benadrukte het geleefde lichaam als medium van ervaring. William James beschreef de stroom van bewustzijn, met zijn randen en overgangen. In de oosterse filosofie staat ervaring vaak centraal bij meditatie en introspectie. De vraag of ervaring subjectief of objectief, privé of publiek is, blijft van essentieel belang. Nagel betoogde in zijn essay "Hoe is het om een ​​vleermuis te zijn?" dat subjectieve ervaring niet volledig kan worden weergegeven door objectieve beschrijving. Die kloof is het harde probleem van het bewustzijn.

Dimensies van ervaring

• Perceptueel. Zicht, gehoor, tast, smaak, reuk.
• Emotioneel. Angst, vreugde, woede, liefde.
• Cognitief. Denken, onthouden, verbeelden.
• Lichaam. Beweging, balans, pijn, plezier.

Ervaring is zowel het uitgangspunt van de filosofie als een van haar moeilijkste problemen.