Diller, olayları konuşma anına göre konumlandırır. Zaman, bir durumu zaman içinde (genellikle geçmiş, şimdiki zaman veya gelecek) fiil morfolojisi veya yardımcı fiil sistemleri aracılığıyla konumlandıran bir dilbilgisi kategorisidir.

Mutlak zaman, doğrudan konuşma zamanına bağlanır; göreceli zaman ise başka bir olaya bağlanır. Birçok dil, zamanı ve görünüşü birleşik kelimeler halinde birleştirir. Bazı diller yalnızca geçmiş/geçmiş dışı ayrımını dilbilgisel olarak belirler; diğerleri ise birden fazla uzaklık derecesini işaretler.

Farklı dillerde yazılan metinlerde, dil sistemleri farklı olduğunda zaman hataları yaygındır. Anlatı ve dolaylı anlatım, karmaşık zaman değiştirme kalıpları oluşturur. Tanımlayıcı dilbilgisi kitapları, zaman kipini yalnızca izole paradigmalar yerine zaman çizelgeleri ve gerçek metin örnekleriyle açıklarlar.

• Olayların zaman içindeki gramer konumu
• Genellikle geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek
• Morfoloji veya yardımcı genler aracılığıyla ifade edilir.
• Yönüyle yakından etkileşim halindedir.