Języki lokalizują zdarzenia względem momentu mówienia. Czas to kategoria gramatyczna, która określa umiejscowienie sytuacji w czasie – zazwyczaj przeszłym, teraźniejszym lub przyszłym – poprzez morfologię czasowników lub systemy posiłkowe.

Czas absolutny jest bezpośrednio związany z czasem wypowiedzi; czas względny jest związany z innym zdarzeniem. Wiele języków łączy czas z aspektem w formach zlepków czasowych. Niektóre języki gramatycznie rozróżniają jedynie czas przeszły i nieprzeszły; inne oznaczają wiele stopni oddalenia.

Błędy w czasie gramatycznym są częste w tekstach w językach dodatkowych, gdy systemy się różnią. Narracja i mowa zależna tworzą złożone wzorce przeskoków czasowych. Gramatyka opisowa ilustruje czasy za pomocą osi czasu i autentycznych przykładów tekstowych, a nie tylko odizolowanych paradygmatów.

• Gramatyczna lokalizacja zdarzeń w czasie
• Powszechnie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość
• Wyrażone przez morfologię lub elementy pomocnicze
• Wchodzi w ścisły związek z aspektem