Glasgow'lu ve Teksaslı insanlar İngilizce konuşsalar bile, sesleri birbirine hiç benzemez. Aksan, konuşmacının bölgesine, sosyal geçmişine veya ana diline bağlı, kendine özgü bir telaffuz biçimidir.

Vurgular, sesli harf niteliği, sessiz harf telaffuzu, ritim ve tonlamayı içerir. Tek başlarına ayrı bir lehçe oluşturmazlar, ancak vurgu genellikle lehçe farklılığının en kolay fark edilen kısmıdır. Dinleyiciler, bazen haksız yere, eğitim veya köken hakkında sosyal yargılarda bulunmak için vurgu ipuçlarını kullanırlar.

İkinci dil aksanları, konuşmacının ana dilinin ses sisteminin yeni dili etkilemesiyle ortaya çıkar. Fonetik eğitim bazı özellikleri azaltabilir, ancak birçok konuşmacı hayatı boyunca tanınabilir bir aksan korur. Dilbilimciler, aksanları doğru veya yanlış olarak sınıflandırmak yerine, ses değişimini ve sosyal kimliği haritalamak için incelerler.

• Bir dilin kendine özgü telaffuz biçimi
• Bölge, sınıf veya dil geçmişiyle bağlantılı
• Ünlüleri, ünsüzleri, ritmi ve perdeyi içerir.
• Kimlik ve temas göstergesi olarak incelenmiştir.