Mieszkańcy Glasgow i Teksasu potrafią mówić po angielsku, a mimo to brzmią zupełnie inaczej. Akcent to charakterystyczny sposób wymowy, związany z regionem, pochodzeniem społecznym lub językiem ojczystym osoby mówiącej.

Akcenty obejmują barwę samogłosek, artykulację spółgłosek, rytm i intonację. Same w sobie nie stanowią odrębnego dialektu, choć akcent jest często najbardziej zauważalną cechą różnic dialektalnych. Słuchacze wykorzystują sygnały akcentowe, czasem niesłusznie, do oceny społecznej wykształcenia czy pochodzenia.

Akcenty w drugim języku pojawiają się, gdy system dźwiękowy pierwszego języka danej osoby wpływa na nowy. Trening fonetyczny może osłabić pewne cechy, jednak wielu użytkowników języka zachowuje rozpoznawalny akcent przez całe życie. Językoznawcy badają akcenty, aby odwzorować zmiany brzmienia i tożsamość społeczną, a nie oceniać je jako poprawne lub niepoprawne.

• Charakterystyczny wzorzec wymowy języka
• Powiązane z regionem, klasą lub środowiskiem językowym
• Obejmuje samogłoski, spółgłoski, rytm i wysokość dźwięku
• Badany jako wyznacznik tożsamości i kontaktu