Bir kaynağın kendi sözleri, özetlemenin sahip olmadığı bir otorite taşıyabilir. Alıntı, bir konuşmacının dilinden doğrudan alınmış, tırnak işaretleri veya yayınlarda açık bir kaynak belirtilerek verilen ve bir haber metnine dahil edilen bir bölümdür.

Doğru alıntılar anlamı korur ve mümkün olduğunca konuşmacının karakteristik ifade biçimini muhafaza eder. Gazeteciler, yayın kurallarına göre küçük hataları düzeltebilirler, ancak özü değiştirmemelidirler. Kısmi alıntılar ve üç nokta kullanımı, kalan kelimelerin orijinal anlamı bozmaması için özen gerektirir.

Aşırı alıntı yapmak bir hikâyeyi karmaşık hale getirebilir; az alıntı yapmak ise hikâyenin sesini ve sorumluluğunu zayıflatabilir. Alıntıların en iyi kullanımları, anlamayı geliştirir, tartışmalı iddiaları konuşmacının kendi dilinde yakalar veya tarafsız bir betimlemenin aktaramayacağı duyguları iletir. Kimin ne söylediğinin doğrulanması ise tartışılmaz bir gerekliliktir.

• Bir haberde kaynak kişinin sözlerinin doğrudan alıntılanması.
• Anlam ve doğru kaynak gösterimi korunmalıdır.
• Temizlik konusundaki ev kurallarına tabidir.
• Ses tonunu netlik ve uzunlukla dengeler.