Tarih yazımının çoğu daha önceki kanıtlara dayanır. İkincil kaynak ise birincil kaynakları ve diğer ikincil eserleri yorumlayan, analiz eden veya sentezleyen bir çalışmadır. Monograflar, dergi makaleleri ve ders kitapları tipik örneklerdir.

İkincil kaynaklar, olguları argümanlar halinde düzenler, olayları bağlam içine yerleştirir ve mevcut bilimsel çalışmalarla etkileşim kurar. Değerleri, araştırmanın kalitesine, akıl yürütmenin şeffaflığına ve kanıtların ele alınış biçimine bağlıdır. Bir alandaki bilgi düzeyini öğrenmek için vazgeçilmezdirler.

Tarihçiler, hem bilgi edinmek hem de tarihsel bakış açısı oluşturmak için ikincil kaynakları okurlar. Bir konu için ikincil nitelikte olan bir eser, tarihsel düşünce tarihi için birincil kaynak görevi görebilir. Eğitim, ikincil literatürü, ele aldığı birincil kanıtlar kadar eleştirel bir şekilde değerlendirmeyi içerir.

• Birincil kaynakları ve önceki araştırmaları yorumlama üzerine çalışmalar
• Kitapları, makaleleri ve anketleri içerir.
• Kanıtları argüman haline getirir.
• Yöntem ve bakış açısı açısından değerlendirildi.