De meeste geschiedschrijving is gebaseerd op eerder bewijsmateriaal. Een secundaire bron is een werk dat primaire bronnen en andere secundaire werken interpreteert, analyseert of synthetiseert. Monografieën, tijdschriftartikelen en leerboeken zijn typische voorbeelden.

Secundaire bronnen ordenen feiten tot argumenten, plaatsen gebeurtenissen in context en gaan in op bestaande wetenschappelijke literatuur. Hun waarde hangt af van de kwaliteit van het onderzoek, de transparantie van de redenering en de objectiviteit waarmee bewijsmateriaal wordt behandeld. Ze zijn essentieel om de stand van de kennis binnen een vakgebied te leren kennen.

Historici lezen secundaire bronnen zowel voor informatie als voor hun historiografische standpunt. Een werk dat voor een bepaald onderwerp secundair is, kan dienen als primaire bron voor de geschiedenis van het historisch denken. De opleiding omvat het kritisch evalueren van secundaire literatuur, net zoals de primaire bronnen die erin worden besproken.

• Werkzaamheden met betrekking tot de interpretatie van primaire bronnen en eerder onderzoek.
• Bevat boeken, artikelen en enquêtes.
• Organiseert bewijsmateriaal tot een argument.
• Beoordeeld op methode en perspectief.