Her geçmiş yazılı olarak kaydedilmez. Sözlü tarih, kaydedilmiş röportajlar aracılığıyla geçmişe dair kişisel tanıklıkları toplar ve korur. Resmi belgelerin genellikle atladığı sesleri ve deneyimleri yakalar.

Görüşmeciler sorular hazırlar, konuşmaları kaydeder ve ortaya çıkan ses veya video kayıtlarını transkriptleriyle birlikte arşivlere yerleştirir. Bu yöntem, özellikle marjinalleştirilmiş grupların, işçilerin, göçmenlerin ve travma mağdurlarının tarihlerini ortaya çıkarmada önemli olmuştur. Hafıza seçicidir ve sonraki olaylar tarafından şekillendirilir; dikkatli yorumlama bu şekillendirmeyi hesaba katar.

Sözlü tarih, belgesel araştırmanın yerini almaktan ziyade onu tamamlar. Doku, duygu ve bakış açısı katar. Etik uygulama, bilgilendirilmiş onam, anlatıcılara saygı ve kullanım ve erişim konusunda net anlaşmalar gerektirir. Kayıtların kendileri, gelecekteki araştırmacılar için birincil kaynak haline gelir.

• Görüşmeler yoluyla toplanan tarihi bilgiler
• Kişisel ve ötekileştirilmiş bakış açılarını korur.
• Hafızanın dikkatli yorumlanmasını gerektirir.
• Arşivlenmiş ses, video ve metin dökümleri üretir.