Nie każda przeszłość jest spisana. Historia mówiona gromadzi i utrwala osobiste świadectwa przeszłości poprzez nagrane wywiady. Uchwyca głosy i doświadczenia, które często pomijają oficjalne dokumenty.

Przesłuchujący przygotowują pytania, nagrywają rozmowy i przechowują nagrania audio lub wideo wraz z transkryptami w archiwach. Metoda ta okazała się szczególnie ważna w odzyskiwaniu historii grup marginalizowanych, pracowników, migrantów i osób, które przeżyły traumę. Pamięć jest selektywna i kształtowana przez późniejsze wydarzenia; staranna interpretacja uwzględnia ten proces.

Historia mówiona uzupełnia, a nie zastępuje badania dokumentalne. Dodaje tekstury, emocji i perspektywy. Praktyka etyczna wymaga świadomej zgody, szacunku dla narratorów oraz jasnych umów dotyczących wykorzystania i dostępu. Same nagrania stają się podstawowymi źródłami dla przyszłych badaczy.

• Informacje historyczne zebrane poprzez wywiady
• Zachowuje osobiste i marginalizowane perspektywy
• Wymaga starannej interpretacji pamięci
• Tworzy zarchiwizowane pliki audio, wideo i transkrypcje