Nesir, şiirin ölçü yapısından bağımsız olarak, sıradan, sürekli biçimde yazılmış veya konuşulmuş dildir. Romanların, denemelerin, raporların ve günlük konuşmaların çoğu nesirdir.

Nesir sade veya son derece işlenmiş, şeffaf veya süslü olabilir. Fikirleri satırlar ve kıtalar yerine cümleler ve paragraflar halinde düzenler. Ritim hala önemlidir—iyi nesirde ahenk vardır—ancak ritim düzenli bir ölçü kalıbına bağlı değildir. Şiirden ayrımı mutlak olmaktan ziyade pratiktir; bazı nesirler bazı şiirlerden daha "şiirsel"dir ve serbest şiir nesir durumuna yaklaşabilir.

Yazarlar, sınırsız sözdiziminin esnekliğine ve uzun tartışma, betimleme veya anlatı kapasitesine ihtiyaç duyduklarında düzyazıyı tercih ederler. Bu biçim, geleneksel ölçünün biçimsel kısıtlamaları olmadan çağdaş konuların karmaşıklığını ve uzunluğunu barındırdığı için modern öykü anlatımında ve kurgusal olmayan metinlerde baskındır.

Ölçülü satırlar yerine cümleler ve paragraflar halinde yazılan dile düzyazı denir.