Proza is geschreven of gesproken taal in haar gewone, doorlopende vorm, zonder de metrische structuur van vers. De meeste romans, essays, rapporten en alledaagse spraak zijn proza.

Proza kan eenvoudig of zeer verfijnd, transparant of sierlijk zijn. Het organiseert ideeën in zinnen en alinea's in plaats van in regels en strofen. Ritme is nog steeds belangrijk – goed proza ​​heeft cadans – maar het ritme wordt niet bepaald door een vast metrisch patroon. Het onderscheid met poëzie is eerder praktisch dan absoluut; sommige proza ​​is 'poëtischer' dan sommige verzen, en vrije verzen kunnen de eigenschappen van proza ​​benaderen.

Schrijvers kiezen voor proza ​​wanneer ze de flexibiliteit van een onbeperkte syntaxis nodig hebben, evenals de mogelijkheid voor uitgebreide argumentatie, beschrijving of verhaal. Deze vorm domineert de moderne vertelkunst en non-fictie omdat ze de complexiteit en lengte van hedendaagse onderwerpen mogelijk maakt zonder de formele beperkingen van het traditionele metrum.

Taal die in zinnen en alinea's is geschreven in plaats van in afgemeten regels, is proza.