İnsan-doğa çatışması, bir karakterin hava koşulları, vahşi doğa, hayvanlar veya hastalık gibi doğal güçlere karşı mücadele ettiği bir tür dış çatışmadır. İnsan dışı dünya, düşman haline gelir.

Denizde hayatta kalma, çölleri aşma, fırtınalara veya salgınlara dayanma öyküleri bu türe girer. Çatışma, dayanıklılığı, zekayı ve insan kontrolünün sınırlarını test eder. Doğa genellikle kötü niyetli olmaktan ziyade kayıtsızdır; bu da mücadeleyi hem destansı hem de varoluşsal hissettirebilir. Çözüm, hayatta kalma, ölüm veya doğal sınırlarla zorlu bir uzlaşma olabilir.

İnsan ve doğa çatışması, genellikle insanlığın daha büyük düzendeki yeri hakkında tematik bir ağırlık taşır. Dayanıklılığı yüceltebilir veya kibri ortaya çıkarabilir. Çevresel kriz çağında, bu çatışma yeni bir aciliyet kazanmış, bazen de insan ve doğa üzerindeki insan eylemlerinin sonuçları arasındaki bir çatışmaya dönüşmüştür. Temelinde, müzakere etmeyen güçlere karşı ölçülen bir kahraman yer almaktadır.

Başlıca engel fiziksel dünyanın kendisi olduğunda, çatışma insan ile doğa arasında olur.