İç çatışma, bir karakterin kendi zihnindeki mücadeledir. Çatışan arzular, değerler veya korkular gerilimi yaratır.

Görev ve aşk, hırs ve dürüstlük ya da korku ve harekete geçme ihtiyacı arasında kalan bir kahraman içsel bir çatışma yaşıyor demektir. Bu mücadele sessiz ve psikolojik olabilir, ancak tüm olay örgüsünü yönlendirebilir. Dış olaylar genellikle içsel çatışmayı açığa çıkarır veya önemini artırır. Çözüm, karakterin seçim yapması, değişmesi veya çözülmemiş gerilimle yaşamayı öğrenmesiyle gelir.

İçsel çatışma, karakterlere derinlik kazandırır ve kararlarını anlamlı kılar. İçsel çatışma olmadan, aksiyon dolu olay örgüleri bile boş gelebilir. Yazarlar, içsel çatışmayı diyalog, monolog, karar noktaları ve karakterin söyledikleri ile yaptıkları arasındaki fark aracılığıyla ortaya koyarlar. Okuyucular, kendi içlerinde bölünmüş olma deneyimini tanıdıkları için olay örgüsüne bağlanırlar.

Karşıt güçler aynı kişinin içinde olduğunda, çatışma içseldir.