Serbest vezin, kafiyesiz iambik pentametredir. Her dize tipik olarak beş ölçü birimi içerir; her birim, vurgusuz bir heceyi takip eden vurgulu bir heceden oluşur ve dizeler birbirleriyle kafiyeli değildir.

Shakespeare oyunlarının çoğunu serbest vezinle yazmıştır; Milton ise "Ben Kayıp Cennet" adlı eserinin tamamında bu vezni kullanmıştır. Bu biçim, konuşmanın esnekliğini sunarken ince bir ritmik nabzı da korur. Dize sonlarını zorlayan bir kafiye olmadığı için, enjambman ve vurgudaki varyasyon, resmi ciddiyetten neredeyse konuşma rahatlığına kadar geniş bir yelpazede etki yaratabilir. Daha sonraki şairler, serbest vezni meditasyon ve anlatı amaçları için uyarlamış, bazen de ölçüyü daha da gevşetmişlerdir.

Serbest vezin, düzenli ölçüyü tamamen terk eden serbest vezinden ve son kafiye ekleyen kafiyeli iambik pentametreden farklıdır. Gücü, beklenen kalıp ile ondan ifade edici sapmalar arasındaki gerilimde yatar. Ölçü ustalıkla kullanıldığında, okuyucu heceleri saymanın bilincine varmadan ritmi hisseder.

Dize başına beş iamb ve sonunda kafiye olmaması; serbest veznin temel kuralı budur.