Rüzgar türbini, hareket eden havanın kinetik enerjisini elektriğe dönüştürür. Rüzgar, kanatları iter ve bu kanatlar bir rotoru döndürür. Rotor, jeneratöre bağlı bir şaftı döndürür. Çoğu modern türbinin üç kanadı, yatay bir ekseni ve dişli kutusu ile jeneratörü barındıran bir gövdesi (nacelle) vardır.

Boyutlar dramatik bir şekilde büyüdü. 1980'lerdeki ilk türbinlerin rotorları 15 metreydi ve 50 kilovat üretiyordu. Günümüzün en büyük açık deniz türbinlerinin rotorları 220 metreyi aşıyor ve 15 megavat üretiyor. Bu kanatlardan birinin tek bir dönüşü, bir evin bir gün boyunca elektrik ihtiyacını karşılayabilir. Daha yüksek kuleler daha güçlü ve daha istikrarlı rüzgarlara ulaşır.

Türbinler otomatik olarak çalışır. Sensörler rüzgar hızını ve yönünü ölçer. Motorlar türbin gövdesini rüzgara doğru döndürür. Kanat açısı, gücü optimize etmek veya makineyi şiddetli rüzgarlarda korumak için ayarlanır. Fırtınalarda kanatlar açılır ve türbin kapanır. Bakım ekipleri yılda birkaç kez ziyaret eder. Açık deniz türbinlerinin bakımı daha zordur, bu da maliyetleri artırır.

Ana bileşenler

• Bıçaklar
• Rotor ve göbek
• Nacelle
• Şanzıman ve jeneratör
• Kule ve temel