Ticaret, ekonomik işbirliğinin en eski biçimidir. Bir çiftçi tahılını bir demircinin aletleriyle takas eder. Bir ülke otomobil ihraç eder ve petrol ithal eder. Özünde ticaret, gönüllü bir alışveriş olup, her iki taraf da kazanç bekler; aksi takdirde anlaşmazlardı. 1800'lerin başlarında David Ricardo tarafından formüle edilen bu basit anlayış, ticaretin yaşam standartlarını yükselttiği tezinin temelini oluşturmaktadır.

Ricardo, bir ülke her şeyi üretmede daha iyi olsa bile, her iki ülkenin de nispeten daha iyi oldukları alanlarda uzmanlaşarak fayda sağlayabileceğini göstermiştir. Asistanından daha hızlı yazan bir avukat yine de asistanını işe almalıdır, çünkü zamanını hukuki işlere harcaması daha iyidir. Karşılaştırmalı üstünlük ilkesi uluslar için de geçerlidir. Bu ilke, verimlilik seviyeleri çok farklı olan ülkeler arasında bile ticaretin neden geliştiğini açıklar.

Ticaret acısız değildir. İthalat rekabetiyle karşı karşıya kalan sektörlerde çalışanlar işlerini kaybeder ve uyum süreci yıllar sürebilir. Tek bir fabrika veya değirmenin etrafında kurulan topluluklar, o fabrika veya değirmen kapandığında çökebilir. Bu maliyetler gerçektir ve bunları göz ardı eden ekonomistler kendi tezlerini zayıflatırlar. Ticaretten elde edilen kazanımlar büyüktür, ancak geniş ve ince bir şekilde dağılmıştır, kayıplar ise yoğunlaşmış ve görünürdür. Bu asimetri, ticareti politik olarak sorunlu hale getirir.

Ticaret kavramları

• İhracat ve ithalat
• Karşılaştırmalı avantaj
• Ticaret dengesi
• Tarifeler ve kotalar
• Serbest ticaret anlaşmaları