Yapısal adaptasyon, bir organizmanın hayatta kalmasına yardımcı olan fiziksel bir özelliğidir. Vücudun bir parçasıdır. Kalın kürk, keskin pençeler, uzun boyunlar ve kamuflaj renkleri yapısal adaptasyonlardır. Bunlar kalıtsal özelliklerdir. Davranış değil, anatomidirler.

Yapısal adaptasyonlar nesiller boyunca evrimleşir. Zürafanın uzun boynu, diğer otçulların ulaşamadığı yapraklara ulaşmasını sağlar. Kutup ayısının beyaz kürkü karla bütünleşir. Kaktüsün dikenleri onu otçullardan korur ve su kaybını azaltır. Her özellik bir sorunu çözer. Her özellik hayatta kalma başarısını artırır.

Yapısal uyarlamalara örnekler

• Kamuflaj: Çevreyle uyumlu renklendirme.
• Taklit: Korunma amacıyla başka bir türe benzeme.
• Keskin pençeler veya dişler: av yakalamak için.
• Aerodinamik gövde: su veya havada hareket etmek için.
• Kalın kürk veya yağ tabakası: soğuk iklimlerde yalıtım sağlar.

Yapısal adaptasyonlar doğal seçilimin sonucudur. Faydalı özelliklere sahip organizmalar hayatta kalır ve ürer. Yavruları bu özellikleri miras alır. Zamanla, bu özellikler daha yaygın hale gelir. İşte bu evrimdir. Yapısal adaptasyonlar ince olabilir. Bir kuşun gagasının şekli ne yiyebileceğini belirler. Darwin ispinozları bunun klasik bir örneğidir. Her türün besin kaynağına uygun bir gagası vardır. Gagalar yapısal adaptasyonlardır. Öğrenilmezler. Kalıtsaldırlar. Yapısal adaptasyonlar ve davranışsal adaptasyonlar birlikte çalışır. Bir kuşun kanatları yapısaldır. Göç davranışsaldır. Kanatlar göçü mümkün kılar. Davranış kanatları kullanır. Birlikte kuşun hayatta kalmasına yardımcı olurlar. Yapısal adaptasyonlar, vücudun çevrenin zorluklarına verdiği çözümlerdir. Genlerde yazılıdırlar ve seçilim tarafından şekillendirilirler.