Temel çizgi, karakterlerin üzerinde durduğu görünmez çizgidir. Çoğu harf bu çizgi üzerinde durur. G, j, p, q ve y gibi alçalan harfler bunun altına iner. B, d, h, k ve l gibi yükselen harfler ise x yüksekliğinin üzerine çıkar. Temel çizgi metni sabitler. Onsuz, harfler farklı yüksekliklerde havada asılı kalırdı. Göz okumakta zorlanırdı. Tipografi bu görünmez çizgiye bağlıdır.

Temel çizgi hizalaması, metni sütunlar, başlıklar veya arayüz öğeleri boyunca hizalar. İki metin bloğu yan yana durduğunda, temel çizgilerinin hizalanması temiz bir yatay ilişki yaratır. Göz, atlamadan okur. Yanlış hizalanmış temel çizgiler, izleyici nedenini söyleyemese bile özensiz görünür. Çok dilli tasarımda, temel çizgiler daha da önemlidir. Farklı yazı sistemlerinin farklı temel çizgi kuralları vardır. Latin, Arapça, Devanagari ve Çince, temel çizgiye göre farklı konumlanır. Bir satırda farklı yazı sistemlerini karıştırmak dikkatli ayarlama gerektirir. Tasarımcı, yazı sistemlerinin dengeli görünmesini sağlamak için konum, boyut ve aralığı ayarlar. Temel çizgi ızgaraları, bu kavramı tüm düzenlere genişletir. Her metin öğesi aynı temel ızgaraya kilitlenir. Sonuç, tutarlı bir dikey ritimdir. Okuyucu ızgarayı fark etmeyebilir, ancak düzeni hisseder. Onu kaldırmak, düzenin gevşek ve profesyonel olmayan görünmesine neden olur. Temel çizgi görünmezdir. Etkileri ise görünürdür.

Temel kavramlar

• Temel çizgi — karakterlerin üzerinde durduğu çizgi
• X yüksekliği — küçük harflerin yüksekliği
• Yükseltici — x yüksekliğinin üzerindeki kısım
• İniş çizgisi — taban çizgisinin altındaki kısım
• Temel çizgi ızgarası — dikey ritim için bir çerçeve

Temel ölçüt, okunabilir metnin temelidir. Diğer her şey bu temel ölçüte göre değerlendirilir.