İş ispatı, bir blok zincirini hesaplama gücüyle güvence altına alır. Madenciler, hedef değerin altında bir hash bulmak için yarışırlar. Başarılı olan ilk kişi bloğu yayınlar ve ödülü kazanır. Bu işlem kasıtlı olarak israf edicidir. Elektrik ve donanım maliyeti gerektirir ve tek amacı hile yapmayı pahalı hale getirmektir. Bir bloğu yeniden yazmak için, bir saldırganın o blok ve ondan sonraki her blok için tüm işi yeniden yapması gerekir. Bitcoin'de bu maliyet çok yüksektir.

İş ispatı, Bizans generalleri sorununu büyük ölçekte çözen ilk uzlaşma mekanizmasıydı. Satoshi Nakamoto'nun içgörüsü, anlaşmanın bir maliyeti olmasıydı. Bitcoin'den önce, dijital para sistemleri çift harcama sorunuyla boğuşuyordu. İş ispatı, saldırganın dürüst ağdan daha fazla hash gücüne ihtiyaç duyacağı için çift harcamayı pratik olmaktan çıkardı. Dezavantajı ise enerji tüketimidir. Bitcoin madenciliği, bazı küçük ülkeler kadar elektrik tüketir. Eleştirmenler bunu israf olarak nitelendiriyor. Destekçiler ise enerjinin, kimsenin kontrol etmediği küresel bir ödeme ağını güvence altına aldığını savunuyor. Her ikisi de doğru. İş ispatı sağlam, denenmiş ve pahalıdır. Bu kombinasyon, Bitcoin'in hala onu kullanmasının nedenidir.

İş kanıtı özellikleri

• Hesaplama maliyeti — madenciler gerçek kaynaklar harcarlar.
• Olasılıksal kesinlik — daha fazla doğrulama daha fazla güvenlik anlamına gelir
• Enerji yoğunluğu yüksek - başlıca eleştiri noktası
• Savaşta test edildi — 2009'dan beri Bitcoin'e yönelik başarılı bir %51 saldırısı olmadan çalışıyor.

İş ispatı verimli değildir. Zaten verimli olması da amaçlanmamıştır. Güvenli olması amaçlanmıştır. Verimsizlik, güvenliğin ta kendisidir.