Demir paslanır. Bakır yeşile döner. Elma kesildiğinde kahverengileşir. Bunların hepsi oksidasyon reaksiyonlarıdır. Oksidasyon, bir maddenin elektron kaybetmesidir. Elektron kaybeden madde oksitlenir. Elektron kazanan madde ise indirgenir. İkisi her zaman birlikte gerçekleşir, bu nedenle reaksiyonlara redoks reaksiyonları denir. Terim başlangıçta oksijenle olan reaksiyonları ifade ediyordu, ancak şimdi herhangi bir elektron kaybını kapsar.

Oksidasyon durumları elektron kaybını izler. Bir atom elektron kaybettiğinde oksidasyon durumu artar. Elektron kazandığında ise oksidasyon durumu azalır. Saf haldeki bir elementin oksidasyon durumu sıfırdır. Bir bileşikte ise elektronegatiflik ve yük dengesine göre belirlenir. Oksidasyon durumları, elektron transferini izlemek için kullanılan bir kayıt tutma aracıdır.

Oksidasyon reaksiyonları her yerde mevcuttur. Yanma oksidasyondur. Solunum oksidasyondur. Korozyon oksidasyondur. Ağartma oksidasyondur. Antioksidanlar, reaktif oksijen türlerine elektron vererek oksidasyonu önler. C vitamini ve E vitamini antioksidanlardır. Hücreleri serbest radikallerin neden olduğu hasardan korurlar.

Oksidasyon endüstride kullanılır. Sülfürik asit, nitrik asit ve birçok başka kimyasal madde üretir. Atık su arıtımında organik kirleticileri parçalamak için kullanılır. Metalurjide cevherlerden metalleri çıkarmak için kullanılır. Kimya ve biyolojide temel bir reaksiyondur.