IJzer roest. Koper wordt groen. Een appel wordt bruin als je hem doorsnijdt. Dit zijn allemaal oxidatiereacties. Oxidatie is het verlies van elektronen door een stof. De stof die elektronen verliest, wordt geoxideerd. De stof die elektronen opneemt, wordt gereduceerd. De twee processen vinden altijd tegelijkertijd plaats, vandaar dat de reacties redoxreacties worden genoemd. De term verwees oorspronkelijk naar reacties met zuurstof, maar omvat nu elk verlies van elektronen.

Oxidatietoestanden geven het verlies van elektronen weer. Wanneer een atoom elektronen verliest, neemt de oxidatietoestand toe. Wanneer het elektronen opneemt, neemt de oxidatietoestand af. De oxidatietoestand van een element in zuivere vorm is nul. In een verbinding wordt deze toegekend op basis van elektronegativiteit en ladingsbalans. Oxidatietoestanden zijn een hulpmiddel om de overdracht van elektronen bij te houden.

Oxidatiereacties vinden overal plaats. Verbranding is oxidatie. Ademhaling is oxidatie. Corrosie is oxidatie. Bleken is oxidatie. Antioxidanten voorkomen oxidatie door elektronen af ​​te staan ​​aan reactieve zuurstofsoorten. Vitamine C en vitamine E zijn antioxidanten. Ze beschermen cellen tegen schade veroorzaakt door vrije radicalen.

Oxidatie wordt in de industrie gebruikt. Het produceert zwavelzuur, salpeterzuur en vele andere chemicaliën. Het wordt gebruikt bij de zuivering van afvalwater om organische verontreinigingen af ​​te breken. Het wordt in de metallurgie gebruikt om metalen uit ertsen te winnen. Het is een fundamentele reactie in de chemie en de biologie.