Hissedarlar, sermayelerinin getirdiği getiriye önem verirler. Öz sermaye karlılığı (ROE), net geliri hissedarların öz sermayesine bölerek bu getiriyi ölçer. Daha yüksek bir ROE, şirketin her bir öz sermaye biriminden daha fazla kar elde ettiğini gösterir. Bu, sahiplerin bakış açısından bir firmanın karlılığını ve verimliliğini değerlendirmek için en yaygın kullanılan ölçütlerden biridir.

ROE, kar marjı, varlık devir hızı ve finansal kaldıraç olmak üzere üç bileşene ayrılabilir. Bu ayrıştırma, yüksek ROE'nin güçlü operasyonlardan, varlıkların verimli kullanımından veya aşırı borç kullanımından kaynaklanıp kaynaklanmadığını gösterir. Sürdürülebilir ROE, genellikle aşırı kaldıraçtan kaynaklanan ROE'ye tercih edilir.

Özkaynak karlılığının (ROE) karşılaştırılması, aynı sektör içinde ve aynı şirket için zaman içinde yapıldığında en anlamlıdır. Muhasebe tercihleri ​​ve tek seferlik kalemler oranı bozabilir. Yine de yatırımcılar ve yöneticiler ROE'yi yakından takip eder çünkü bu oran, şirkete emanet edilen özkaynak sermayesinin ne kadar etkili bir şekilde kullanıldığını özetler.