Aandeelhouders hechten waarde aan het rendement op hun kapitaal. Het rendement op eigen vermogen, ofwel ROE, meet dat rendement door de nettowinst te delen door het eigen vermogen. Een hogere ROE geeft aan dat het bedrijf meer winst genereert per eenheid eigen vermogen. Het is een van de meest gebruikte maatstaven om de winstgevendheid en efficiëntie van een onderneming vanuit het perspectief van de eigenaren te beoordelen.

Het rendement op eigen vermogen (ROE) kan worden opgesplitst in winstmarge, omloopsnelheid van activa en financiële hefboomwerking. Deze opsplitsing laat zien of een hoog ROE voortkomt uit sterke operationele resultaten, efficiënt gebruik van activa of een hoge schuldenlast. Een duurzaam ROE heeft over het algemeen de voorkeur boven een ROE dat gebaseerd is op een te hoge schuldenlast.

Vergelijkingen van het rendement op eigen vermogen (ROE) zijn het meest zinvol binnen dezelfde branche en over een bepaalde periode voor hetzelfde bedrijf. Boekhoudkundige keuzes en eenmalige posten kunnen de ratio vertekenen. Desondanks houden beleggers en managers het ROE nauwlettend in de gaten, omdat het samenvat hoe effectief het in de onderneming geïnvesteerde eigen vermogen wordt benut.