Bulutsu hipotezi, güneş sisteminin dönen bir gaz ve toz bulutundan nasıl oluştuğunu açıklar. 18. yüzyılda Immanuel Kant ve Pierre-Simon Laplace tarafından ortaya atılmış ve o zamandan beri geliştirilmiştir. Temel fikir, birçok şeyi açıkladığı için günümüze kadar gelmiştir: gezegenlerin Güneş etrafında aynı yönde dönmesinin, yörüngelerinin kabaca aynı düzlemde bulunmasının ve Güneş ile gezegenlerin benzer bileşimlere sahip olmasının nedenleri gibi.

Hikaye şöyle başlıyor: Dev bir moleküler bulut, muhtemelen yakındaki bir süpernova patlamasının tetiklediği kendi çekim kuvvetiyle çöktü. Çökerken daha hızlı dönmeye başladı ve bir disk şeklini aldı. Merkez yoğunlaştı ve ısındı, sonunda nükleer füzyonu tetikleyerek Güneş'i oluşturdu. Diskin içinde toz taneleri birbirine yapışarak çakıl taşları, sonra kayalar, sonra da gezegenimsi cisimler oluşturdu. Bazı gezegenimsi cisimler gezegen olacak kadar büyüdü. Diğerleri ise asteroit ve kuyruklu yıldız olarak kaldı.

Bu hipotez, diğer yıldızların gözlemleriyle test edilmiştir. Gökbilimciler, genç yıldızların etrafında, bazılarında gezegenlerin oluştuğu boşluklar bulunan protoplaneter diskler bulmuşlardır. Kepler ve ALMA gözlemevleri doğrudan kanıt sağlamıştır. Model mükemmel değildir. Dev gezegenlerin bu kadar hızlı nasıl oluştuğunu ve güneş sisteminin mimarisinin nasıl evrimleştiğini açıklamakta zorlanmaktadır. Ancak gezegen biliminin temelini oluşturmaya devam etmektedir.