Uzay araçları dönmek için havayı kullanamazlar. İçsel bir momentuma ihtiyaç duyarlar. Bir tepki tekerleği, aracın içindeki ağır bir kütleyi döndürür ve tekerlek bir yöne doğru ivmelendiğinde, uzay aracı diğer yöne doğru döner. Bu, Newton'un üçüncü yasasının yön kontrolüne uygulanmasıdır.

Üç tekerlek üç ekseni kontrol eder, ancak çoğu uzay aracı yedeklilik için dört tekerlek taşır. Tekerlekler ağır ve enerji tüketimi yüksek olsa da, yakıt yerine sadece elektrik kullanırlar, bu da onları uzun görevler için ideal kılar.

Pratik sınırlar

• Tekerlekler maksimum hıza ulaştıklarında suya doygun hale gelirler.
• Doygunluğun giderilmesi için itici güçler veya manyetik torklayıcılar gereklidir.
• Rulman aşınması kullanım ömrünü sınırlar.
• Titreşim hassas aletleri etkileyebilir.

Tekerleklerden biri arızalandığında, uzay aracı genellikle kalan üç tekerlekle yoluna devam edebilir, ancak bu durum yedeklilik özelliğini kaybetmesine ve tüm hedeflere yönelme yeteneğini kaybetmesine neden olur. Hubble ve Kepler'in her ikisi de görevlerini değiştiren tekerlek arızaları yaşadı.