Statek kosmiczny nie może obracać się za pomocą powietrza. Potrzebuje wewnętrznego pędu. Koło reakcyjne obraca dużą masę wewnątrz pojazdu, a gdy koło przyspiesza w jedną stronę, statek kosmiczny obraca się w drugą. Trzecie prawo Newtona zastosowane do kontroli położenia.

Trzy koła obsługują trzy osie, choć większość statków kosmicznych ma cztery dla zapewnienia redundancji. Koła są ciężkie i energochłonne, ale zużywają tylko energię elektryczną, a nie paliwo, co czyni je idealnymi do długich misji.

Ograniczenia praktyczne

• Koła nasycają się, gdy osiągają maksymalną prędkość
• Desaturacja wymaga silników odrzutowych lub magnetycznych
• Zużycie łożysk ogranicza ich żywotność
• Wibracje mogą mieć wpływ na wrażliwe instrumenty

Gdy koło ulegnie awarii, statek kosmiczny może często poruszać się z trudem, korzystając z pozostałych trzech, ale traci redundancję i może nie być w stanie namierzyć wszystkich celów. Zarówno Hubble, jak i Kepler ucierpieli z powodu awarii kół, co zmieniło ich misje.