Po długim meczu wynik pozostaje remisowy, dlatego stosowana jest specjalna procedura wyłaniania zwycięzcy. Tą procedurą jest tie-break. Skraca ona proces rozstrzygania, jednocześnie testując umiejętności pod presją.

W tenisie w większości setów stosuje się tie-break do siedmiu punktów; w innych dyscyplinach sportowych stosuje się rzuty karne, dodatkowe okresy nagłej śmierci lub statystyki porównawcze z poprzednich gier. Format jest z góry określony, aby obie strony były przygotowane na taką ewentualność. Presja psychologiczna jest zazwyczaj większa niż w regularnej grze, ponieważ każda akcja niesie ze sobą dodatkowe konsekwencje.

Dogrywki nagradzają opanowanie i, w niektórych formatach, pewien stopień specjalistycznych umiejętności. Krytycy twierdzą czasami, że obniżają one poziom czystości poprzedzającego pojedynek; zwolennicy zauważają, że przynoszą one pożądany wynik w praktycznym czasie. Zawodnicy trenują specjalnie pod kątem sytuacji dogrywki, które występują w ich dyscyplinie.

Kiedy główna walka nie może rozstrzygnąć o wyniku, decydującym momentem staje się dogrywka.