Nagły zwrot akcji uniemożliwia zawodnikowi kontynuowanie gry i uniemożliwia mu trzymanie się kolana. Ten fizyczny uraz to kontuzja. Urazy sportowe wahają się od drobnych siniaków po uszkodzenia strukturalne kończące sezon.

Ostre urazy występują w wyniku pojedynczego zdarzenia – skręcenia, naciągnięcia, złamania, zwichnięcia. Urazy przeciążeniowe rozwijają się stopniowo w wyniku powtarzających się przeciążeń – tendinopatii, złamań przeciążeniowych, zaburzeń równowagi mięśniowej. Kontakt, mechanika lądowania, zmęczenie i niewystarczająca regeneracja – wszystkie te czynniki przyczyniają się do ryzyka.

Natychmiastowe leczenie opiera się na ustalonych zasadach pierwszej pomocy. Dokładna diagnoza wyznacza kierunek leczenia i harmonogram powrotu do zdrowia. Rehabilitacja przywraca sprawność przed wznowieniem pełnej rywalizacji. Programy profilaktyczne ukierunkowane na siłę, kontrolę nerwowo-mięśniową i zarządzanie obciążeniem zmniejszają częstość występowania kontuzji w wielu dyscyplinach sportowych. Każdy sportowiec prędzej czy później dozna kontuzji; jakość reakcji na kontuzję wpływa na długość kariery.

Najlepszy uraz to taki, który nigdy się nie zdarza, ale na wypadek, gdy już się zdarzy, kluczowe jest przygotowanie.