Chrystologia to nauka o naturze i osobie Jezusa Chrystusa. Pyta: kim jest Jezus? Czym On jest? Jaki jest Jego związek z Bogiem? Jaki jest Jego związek z ludzkością? Odpowiedzi podzieliły Kościół. Doprowadziły do ​​soborów. Doprowadziły do ​​powstania wyznań wiary. Doprowadziły do ​​powstania herezji. Chrystologia jest sercem teologii chrześcijańskiej.

Wczesny Kościół debatował nad chrystologią. Ariusz twierdził, że Jezus był istotą stworzoną. Atanazy twierdził, że Jezus był w pełni boski. Sobór Nicejski w 325 roku opowiedział się po stronie Atanazego. Ogłosił, że Jezus jest homoousios, czyli tej samej substancji co Ojciec. Nestoriusz twierdził, że Chrystus ma dwie osoby. Cyryl twierdził, że ma jedną osobę. Sobór Efeski w 431 roku opowiedział się po stronie Cyryla. Eutyches twierdził, że Chrystus ma jedną naturę. Sobór Chalcedoński w 451 roku orzekł, że Chrystus ma dwie natury, boską i ludzką, w jednej osobie. To jest pogląd ortodoksyjny.

Kluczowe pytania chrystologiczne

• Czy Jezus jest w pełni Bogiem?
• Czy Jezus był w pełni człowiekiem?
• Jakie są relacje między tymi dwiema naturami?
• Czy Jezus jest jedną osobą czy dwiema?
• Co to znaczy, że Bóg stał się ciałem?

Chrystologia ma znaczenie. Określa, kim jest Jezus. Określa, co uczynił. Określa, jak jesteśmy zbawieni. Jeśli Jezus nie jest Bogiem, nie może nas zbawić. Jeśli Jezus nie jest człowiekiem, nie może nas reprezentować. Musi być jednym i drugim. Jest Bogiem-człowiekiem. Jest pośrednikiem. Jest mostem między niebem a ziemią. Chrystologia to nie tylko ćwiczenie akademickie. To fundament wiary. To powód do nadziei. To tajemnica wcielenia. Bóg stał się człowiekiem. Słowo stało się ciałem. To jest zgorszenie. To jest chwała. To jest chrystologia.