Każde państwo ma swój zestaw celów i strategii wobec świata zewnętrznego. Ten zbiór stanowisk i działań stanowi jego politykę zagraniczną. Obejmuje ona bezpieczeństwo, handel, sojusze, pomoc i udział w organizacjach międzynarodowych.

Polityka zagraniczna jest kształtowana przez czynniki geograficzne, interesy gospodarcze, politykę wewnętrzną i rozkład władzy za granicą. Władze wykonawcze zazwyczaj kierują procesem jej formułowania i postępowania, podczas gdy legislatury kontrolują finansowanie i zatwierdzanie traktatów. Na wyniki wpływają opinia publiczna, grupy interesu i organizacje biurokratyczne. Spójność jest cenna, jednak polityka zmienia się wraz z nowymi liderami, kryzysami i zmianami możliwości.

Skuteczna polityka zagraniczna promuje interesy narodowe bez zbędnych konfliktów. Wymaga trafnej oceny intencji innych i starannego doboru środków do celów. Niepowodzenia – błędnie skalkulowane interwencje, zaniedbane sojusze czy eskalujące spory handlowe – pociągają za sobą wysokie koszty. Ciągłe zaangażowanie dyplomatyczne pozostaje standardowym instrumentem polityki zagranicznej, nawet gdy w tle istnieją opcje militarne.

• Strategia rządu wobec innych narodów
• Obejmuje bezpieczeństwo, ekonomię i dyplomację
• Kierowany przez władzę wykonawczą z kontrolą legislacyjną
• Równoważy interesy, wartości i możliwości