Elke staat hanteert een reeks doelstellingen en strategieën ten aanzien van de buitenwereld. Deze verzameling standpunten en acties vormt het buitenlands beleid. Het omvat veiligheid, handel, allianties, hulp en deelname aan internationale organisaties.

Buitenlands beleid wordt gevormd door geografie, economische belangen, binnenlandse politiek en de machtsverhoudingen in het buitenland. De uitvoerende macht speelt doorgaans een leidende rol bij de formulering en uitvoering van het beleid, terwijl de wetgevende macht de financiering en de goedkeuring van verdragen controleert. De publieke opinie, belangengroepen en bureaucratische organisaties beïnvloeden allemaal de uitkomst. Consistentie wordt gewaardeerd, maar beleid verandert met nieuwe leiders, crises en veranderende mogelijkheden.

Een succesvol buitenlands beleid bevordert de nationale belangen zonder onnodige conflicten. Het vereist een accurate inschatting van de intenties van anderen en een zorgvuldige afstemming van middelen op doelen. Mislukkingen – verkeerd ingeschatte interventies, verwaarloosde allianties of escalerende handelsgeschillen – brengen hoge kosten met zich mee. Voortdurende diplomatieke contacten blijven het gebruikelijke instrument van het buitenlands beleid, zelfs wanneer militaire opties op de achtergrond aanwezig zijn.

• Overheidsstrategie ten aanzien van andere landen
• Omvat veiligheid, economie en diplomatie.
• Onder leiding van de uitvoerende macht, met wettelijke controlemechanismen.
• Brengt belangen, waarden en mogelijkheden in evenwicht.