Rzeczywistość to stan rzeczy, taki, jaki jest, niezależnie od percepcji czy opinii. Jest tym, co jest, a nie tym, co wydaje się być. Pytanie o to, czym jest rzeczywistość i jak ją poznajemy, należy do najstarszych w filozofii. Platon twierdził, że prawdziwą rzeczywistością jest świat form, a nie świat zmysłów. Arystoteles twierdził, że rzeczywistością jest świat, który postrzegamy, badany poprzez obserwację. Kartezjusz wątpił we wszystko, dopóki nie osiągnął pewności co do własnego istnienia. Kant argumentował, że nigdy nie poznamy rzeczywistości takiej, jaka jest sama w sobie, a jedynie taką, jaką się nam jawi.

Rzeczywistość nie jest pojedynczą rzeczą. Obejmuje obiekty fizyczne, umysły, liczby, możliwości i relacje. Filozofowie odróżniają to, co rzeczywiste, od tego, co wyobrażone, to, co realne, od tego, co możliwe, to, co obiektywne, od tego, co subiektywne. Debaty na temat rzeczywistości nie są jedynie akademickie. Kształtują one nasz sposób myślenia o nauce, religii i życiu codziennym. Kiedy ktoś twierdzi, że jakieś przekonanie jest oderwane od rzeczywistości, formułuje twierdzenie o tym, co jest rzeczywiste. Kiedy naukowcy twierdzą, że teoria opisuje rzeczywistość, formułują twierdzenie o tym, co istnieje. Rzeczywistość jest ostatecznym standardem, według którego ocenia się przekonania.

Pytania o rzeczywistość

• Co jest rzeczywiste? Obiekty fizyczne, umysły, liczby, uniwersalia?
• Skąd wiemy? Percepcja, rozum, intuicja, nauka?
• Czy rzeczywistość jest niezależna od umysłu? Czy istnieje bez obserwatorów?
• Czy rzeczywistość jest jedna czy wieloraka? Monizm, dualizm, pluralizm?

Rzeczywistość to nie to samo, co prawda. Prawda jest właściwością stwierdzeń. Rzeczywistość to to, czego dotyczą stwierdzenia.